రాజకీయ స్వార్థానికి యువశక్తి బలి.. కార్యకర్తల జీవితాలతో చెలగాటం ఎందుకు?
భారతదేశం ప్రపంచంలోనే అత్యధిక యువత ఉన్న దేశం. దేశ అభివృద్ధికి ఊపిరిపోసే అత్యంత విలువైన సంపద మానవ వనరులే. యువతలోని శక్తి, శ్రమ, ఆలోచన, నైపుణ్యం దేశ ప్రగతికి పునాది. అలాంటి యువశక్తి సరైన దిశలో నడిస్తే దేశం అభివృద్ధి పథంలో మరింత వేగంగా ముందుకు సాగుతుంది. కానీ నేటి రాజకీయ వాతావరణాన్ని పరిశీలిస్తే.. యువత శ్రమ, సమయం, భవిష్యత్తు ఎటు దారితీస్తున్నాయన్న ప్రశ్న ప్రతి సగటు రాజకీయ కార్యకర్త మనసును కలచివేస్తోంది.
ఆశయ సాధన కోసం, ప్రజాసేవ కోసం, సమాజంలో మార్పు తీసుకురావాలనే సంకల్పంతో రాజకీయాల్లోకి అడుగుపెట్టే సాధారణ యువకులు.. కాలక్రమంలో కొందరు రాజకీయ నాయకుల స్వార్థ ప్రయోజనాలకు సాధనాలుగా మారిపోతున్నారనే ఆవేదన వ్యక్తమవుతోంది.
కులం, మతం.. యువతను విడదీసే రాజకీయ ఆయుధాలా?
రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం కులం, మతం వంటి సున్నితమైన అంశాలను భావోద్వేగ ఆయుధాలుగా ఉపయోగించడం ఆందోళన కలిగించే పరిణామం. యువతకు నాణ్యమైన విద్య, ఉద్యోగ అవకాశాలు, నైపుణ్యాభివృద్ధి, ఉపాధి మార్గాలు చూపాల్సిన సమయంలో.. వారి భావోద్వేగాలను రెచ్చగొట్టి రాజకీయ ప్రయోజనాలకు వినియోగించడం ఎంతవరకు సమంజసం?
కులం, మతం పేరుతో యువతలో విభజన భావాలను పెంచడం వల్ల తాత్కాలికంగా రాజకీయ లాభాలు రావచ్చు. కానీ దాని మూల్యం సమాజం, ముఖ్యంగా యువత చెల్లించాల్సి వస్తుంది. ఒకరిపై ఒకరు ద్వేషం పెంచుకునే బదులు.. విద్య, ఉద్యోగం, వ్యాపారం, నైపుణ్యాల్లో ఒకరితో ఒకరు పోటీ పడాల్సిన యువతను విద్వేష రాజకీయాలకు దూరంగా ఉంచాల్సిన బాధ్యత నాయకులపై ఉంది.
చదువుకు బదులు సోషల్ మీడియా పోరాటాలా?
చదువుకుని దేశాభివృద్ధిలో భాగస్వాములు కావాల్సిన శక్తివంతమైన యువతలో కొంత భాగం నేడు సోషల్ మీడియాలో పరస్పర దూషణలు, వ్యక్తిగత విమర్శలు, రాజకీయ వైరుధ్యాలతో సమయాన్ని వృథా చేసుకుంటోంది. రాజకీయ అభిప్రాయం ఉండటం తప్పు కాదు. కానీ ఆ అభిప్రాయం వ్యక్తిగత శత్రుత్వంగా మారినప్పుడు నష్టపోయేది యువతే.
సోషల్ మీడియాలో చేసిన ఒక్క అనాలోచిత వ్యాఖ్య కూడా భవిష్యత్తులో సమస్యలకు కారణమయ్యే అవకాశం ఉంది. తాత్కాలిక రాజకీయ ఆవేశం కోసం శాశ్వత డిజిటల్ ముద్రను మిగుల్చుకోవడం ఎంతవరకు సమంజసం? యువత ఈ విషయాన్ని ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఉంది.
నాయకుల పిల్లలకు భద్రత.. కార్యకర్తల పిల్లలకు కేసులా?
ప్రస్తుత రాజకీయ వ్యవస్థలోని ప్రధాన వైరుధ్యం నాయకుల పిల్లల జీవితాలకు, సాధారణ కార్యకర్తల జీవితాలకు మధ్య ఉన్న అంతరంలో స్పష్టమవుతోంది.
స్వార్థ రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం సామాన్య కుటుంబాల పిల్లలను రెచ్చగొట్టి రోడ్లపైకి తీసుకొచ్చే నాయకులు.. తమ పిల్లల విద్య, భవిష్యత్తు విషయంలో మాత్రం అత్యంత జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నారు. వారు విదేశాల్లో చదువుకుంటూ, నగరాల్లో విలాసవంతమైన జీవితం గడుపుతుంటే.. సామాన్య కార్యకర్తల పిల్లలు మాత్రం రాజకీయ ఆందోళనలు, ర్యాలీలు, కేసులు, అరెస్టుల మధ్య తమ భవిష్యత్తును కోల్పోయే పరిస్థితి రావడం విషాదకరం.
నాయకుల పిల్లలు కూడా కార్యకర్తల మాదిరిగానే రోడ్లపైకి వచ్చి కేసులు ఎదుర్కొనే పరిస్థితి ఎందుకు ఉండకూడదు? ప్రమాదం ఉన్నప్పుడు ముందుగా కార్యకర్తలనే పంపించే రాజకీయ సంస్కృతిపై యువత ప్రశ్నించాల్సిన సమయం వచ్చింది.
క్షణిక ప్రలోభం.. జీవితాంతం నష్టం
నాయకులు ఇచ్చే మద్యం, కొద్దిపాటి డబ్బు లేదా తాత్కాలిక ఆవేశానికి లోనై యువకులు గొడవలకు దిగుతున్నారు. ఆ క్షణంలో అది రాజకీయ విధేయతగా కనిపించవచ్చు. కానీ ఆ తర్వాత ఎదురయ్యే పరిణామాలు మాత్రం జీవితాంతం వెంటాడే అవకాశం ఉంది.
పోలీసు కేసులు, కోర్టుల చుట్టూ తిరగడం, అరెస్టులు, జైలు జీవితం.. ఇవన్నీ ఒక యువకుడి విద్య, ఉద్యోగం, వివాహం, కుటుంబ జీవితం, సామాజిక ప్రతిష్ఠపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతాయి. ఒకసారి క్రిమినల్ రికార్డు ఏర్పడితే ఉద్యోగ అవకాశాలపై కూడా ప్రతికూల ప్రభావం పడే ప్రమాదం ఉంది.
కొన్ని గంటల రాజకీయ ఆవేశం కోసం.. జీవితాంతం చెల్లించాల్సిన మూల్యం ఎందుకు? అన్న ప్రశ్న ప్రతి కార్యకర్త తనను తాను వేసుకోవాలి.
కార్యకర్త ఓటు కాదు.. ఒక కుటుంబం
రాజకీయ పార్టీలకు కార్యకర్తలు కేవలం సభలకు జనాన్ని తరలించే వ్యక్తులు కాదు. వారు కుటుంబాలు, కలలు, ఆశలు, బాధ్యతలు కలిగిన మనుషులు. వారి సమయం, శ్రమ, ఆలోచనలకు విలువ ఉంది.
పార్టీ కోసం పనిచేసే ప్రతి కార్యకర్తకు రాజకీయ భవిష్యత్తుతో పాటు వ్యక్తిగత భవిష్యత్తు కూడా ఉండాలి. కార్యకర్తల కోసం నైపుణ్యాభివృద్ధి కార్యక్రమాలు, ఉపాధి అవకాశాలు, విద్యా సహాయం, ఆర్థిక స్వావలంబన వంటి అంశాలను రాజకీయ పార్టీలు ప్రోత్సహిస్తే.. అదే నిజమైన కార్యకర్త సంక్షేమం అవుతుంది.
నినాదాలు వేయించడం, ర్యాలీలకు తరలించడం మాత్రమే కాకుండా.. వారి జీవితాల్లో వెలుగు నింపే ప్రయత్నం చేయాలి.
యువత అడగాల్సిన ప్రశ్న ఒక్కటే.. “నా భవిష్యత్తు ఏమిటి?”
రాజకీయ నాయకులను ప్రశ్నించడం కార్యకర్తకు వ్యతిరేకత కాదు. అది ప్రజాస్వామ్య చైతన్యం.
“నా భవిష్యత్తు ఏమిటి?”
“నా కుటుంబ భద్రత ఏమిటి?”
“నా విద్య, ఉద్యోగానికి మీరు ఏం చేస్తున్నారు?”
“మీ పిల్లల భవిష్యత్తు కోసం తీసుకునే జాగ్రత్తల్లో నా భవిష్యత్తుకు ఎంత ప్రాధాన్యం ఇస్తున్నారు?”
అని కార్యకర్త ప్రశ్నించే పరిస్థితి రావాలి.
నాయకుడి కోసం పనిచేయడం ఒక గౌరవం కావచ్చు.. కానీ తన జీవితాన్ని త్యాగం చేయడం రాజకీయ విధేయతకు ప్రమాణం కాకూడదు.
విద్వేషానికి కాదు.. వికాసానికి యువశక్తి
అధికార పీఠం కోసం కుల, మతాల పేరుతో రగిలించే విద్వేషాల మంటల్లో కాలిపోతున్నది సామాన్య కార్యకర్తల జీవితాలే. రాజకీయ నాయకుల మాటలకు బలై జీవితాలను నాశనం చేసుకోవడం మానుకోవాల్సిన సమయం ఆసన్నమైంది.
యువత రాజకీయ జాగృతిని కలిగి ఉండటం తప్పుకాదు. ప్రజాస్వామ్యంలో రాజకీయ చైతన్యం అవసరమే. అయితే ఆ చైతన్యం తమ ఎదుగుదలకు, సమాజ శ్రేయస్సుకు, దేశ అభివృద్ధికి తోడ్పడేలా ఉండాలి గానీ.. నాయకుల పిల్లల విలాసాలకు, వారి స్వార్థ పదవులకు బలికాకూడదు.
యువత చేతిలో ఉన్న మొబైల్ ఫోన్ ఒక ఆయుధంగా కాకుండా జ్ఞాన సాధనంగా మారాలి. యువత చేతిలో ఉన్న సమయం రాజకీయ విద్వేషాలకు కాకుండా నైపుణ్యాభివృద్ధికి వినియోగించాలి. వారి శ్రమ రోడ్లపై గొడవలకు కాకుండా దేశ నిర్మాణానికి ఉపయోగపడాలి.
మానవ వనరులను విద్వేషానికి కాకుండా వికాసానికి వాడుకున్నప్పుడే దేశానికి, యువతకు మంచి భవిష్యత్తు ఉంటుంది. రాజకీయాలు యువతను ఉపయోగించుకునే వేదికగా కాకుండా.. యువతను ఎదిగించే వేదికగా మారాలి.
కార్యకర్త పావు కాదు.. ప్రజాస్వామ్యానికి పునాది.
యువత బలి కాదు.. దేశ భవిష్యత్తును నిర్మించే శక్తి.
ఆ శక్తిని కాపాడుకోవడం రాజకీయ నాయకుల బాధ్యత మాత్రమే కాదు.. ప్రతి యువకుడి బాధ్యత కూడా.
— వ్యాసకర్త
గొట్టుముక్కల సమ్మిరెడ్డి
రాజకీయ సామాజిక విశ్లేషకుడు, కరీంనగర్
